Tagarchief: klimaatverandering

Klimaatverandering in Europa

EEA rapport over Klimaatverandering Europa in 2016

Klimaatverandering Europa (2016)De European Environment Agency (EEA) heeft een rapport uitgebracht over de (gevolgen van) klimaatverandering in Europa, zoals gemeten in 2016.

Het rapport geeft een overzicht van bevindingen op basis van sleutelfactoren voor de belangrijkste bio-geografische regio´s in Europa.

Daarnaast geeft het rapport de volgende algemene bevindingen:

  1. De mens heeft een significante klimaatverandering veroorzaakt en de omvang van (de gevolgen van) extreme weersomstandigheden doen toenemen.
  2. Klimaatverandering heeft verstrekkende gevolgen voor eco-systemen, economische sectoren en gezondheid in (ondermeer) Europa.
  3. Klimaatverandering heeft verschillende gevolgen voor de verschillende regio´s en sectoren in Europa.
  4. De gevolgen van klimaatverandering hebben een wisselwerking met andere ontwikkelingen, zowel binnen als buiten Europa.
  5. Terugdringen van de klimaatverandering is noodzakelijk om de lange-termijn risico´s van klimaatverandering te beperken.
  6. Aanpassing aan klimaatverandering is noodzakelijk om zowel de korte- als lange-termijn risico´s van klimaatverandering te verminderen.
  7. Betere monitoring, research en uitwisseling van informatie kunnen de ´knowledge-base` voor noodzakelijke aanpassing aan klimaatverandering verbeteren.

Voor meer informatie:
>> EEA rapport over Klimaatverandering in Europa <<

VIDEO: Leven met Klimaatverandering

Klimaatverandering Europa >> duurzaam nieuws <<

Afscheidsspeech Obama

Gedenkwaardige afscheidsspeech van president Barack Obama

Afscheidsspeech president Barack ObamaDe afscheidsspeech van president Obama op 10 januari 2017 in Chicago heeft grote indruk gemaakt. Daarom willen wij ook op ons platform aandacht vragen voor deze gedenkwaardige afscheidsspeech van de scheidende president van de Verenigde Staten van Amerika.

In zijn afscheidsspeech – waarin Obama met name waarschuwde voor de huidige bedreigingen van de democratie in Amerika en elders – gaf hij nogmaals aan dat het ontkennen van de klimaatcrisis in feite het verraad aan toekomstige generaties is, die daardoor mogelijk niet eens meer zouden toekomen aan het keren van het tij (omdat ze dan al hun aandacht zouden moeten geven aan het ´dealen` met de zeer ernstige gevolgen van deze ontkenning).

In het slot van zijn afscheidsspeech geeft Obama aan dat hij ook als ´citizen` (volgens hem een zeer belangrijke functie binnen de democratie…!) zal blijven strijden voor de noodzakelijke ´changes` die hij nog verder voor ogen heeft en roept zijn mede-citizens op om hetzelfde te (blijven) doen.

Onderstaand de volledige afscheidsspeech van president Obama:

Afscheidsspeech van president Barack Obama

>> duurzaam nieuws <<

Klimaattop Marrakesh

Klimaattop Marrakesh 2016Gisteren (18 november 2016) werd de Klimaattop in Marrakesh, Marokko, waar bijna 200 landen vertegenwoordigd waren, succesvol afgesloten met een duidelijk actieplan voor de komende jaren.

Uiterlijk december 2018 moet duidelijk zijn hoe het klimaatakkoord dat in 2015 in Parijs werd gesloten in de praktijk zijn uitwerking krijgt. De grote lijnen die vorig jaar in Parijs werden uitgezet krijgen dan hun beslag in een officieel document waarin alle details zijn vastgelegd.

Het Klimaatakkoord van Parijs draagt alle deelnemende landen op hun uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Daarnaast moeten de ontwikkelde landen vanaf 2020 jaarlijks honderd miljard dollar bijdragen aan een fonds waarmee ontwikkelingslanden geholpen zullen worden om hun klimaatmaatregelen te financieren.

Aan het einde van de top riepen diverse deelnemende landen president-elect Donald Trump op om het belang van het Klimaatakkoord voor (ook) de Verenigde Staten onder ogen te zien. Dit nadat in de voorafgaande dagen ook al een belangrijk deel van het Amerikaanse bedrijfsleven middels een open brief aan Trump hiertoe had opgeroepen.

>> Marrakech Action Proclamation <<

Klimaattop Marrakesh 2016

>> duurzaam nieuws <<

Trump´s Amerika

Trump´s AmerikaNu Donald Trump binnenkort de nieuwe president van Amerika wordt, is het wellicht een goed idee om eens een kijkje te nemen in het gedachtegoed van veel Republikeinen in Amerika, Trump´s Amerika.

De documentaire ´De Klimaatontkenners` die op 10 oktober 2016 door de VARA werd uitgezonden biedt daartoe een goede mogelijkheid. In deze documentaire duikt Gideon Levy in de wereld van de klimaatontkenners en volgt de sporen van het geld in de industrie van de klimaatscepsis. Van oliebedrijven die dubieuze wetenschappers betalen, tot de denktanks die de memo’s schrijven voor de journalisten van FOX en… een federale overheid (met een Republikeinse meerderheid in de Senaat) die wetten aanneemt om klimaat-sceptische lessen op school mogelijk te maken.

Bekijk de documentaire door te klikken op onderstaande afbeelding

Trump´s Amerika

Klik op bovenstaande afbeelding voor de documentaire ´De Klimaatontkenners` (Trump´s Amerika)

Trump´s Amerika nog wel ´bewaker van vrede en democratie` in de wereld?

Met dit soort mensen aan de macht (nota bene in het land dat zich als bewaker van vrede en democratie beschouwt) ziet het vooruitzicht op wérkelijke vrede en welzijn voor alle mensen in onze wereld er voor de volgende generatie(s) somber uit. Laten we hopen dat dit ´virus` zich niet verder verspreidt naar landen waar regeringen c.q. de politiek (ook) niet voldoende en tijdig rekening houdt met wat er onder de bevolking leeft!

Een stem uit onvrede kan (wellicht zelfs onbedoeld) ernstige schade aanrichten!

>> duurzaam nieuws <<

Psychoanalyse en Klimaatprobleem

psychoanalyse en klimaatprobleemZoals iedereen inmiddels weet is klimaatverandering een ‘wicked problem’. Het gaat om de lange termijn, er is het vraagstuk van de landen die de grootste problemen hebben veroorzaakt en nu andere landen erop wijzen dat ze moeten stoppen met CO2-uitstoot, er is het probleem van de free riders .

Uiteindelijk komt het erop neer dat het probleem van de klimaatverandering moet gaan leven in de hoofden van mensen en dat zij vervolgens van hun politieke leiders eisen dat er actie wordt ondernomen om de leefomgeving van ons allemaal veilig te stellen. Dat er een bereidheid ontstaat om daar ook opofferingen voor te doen.

Waarom is dat nog onvoldoende het geval? We lezen een naar bericht over het klimaat, sidderen even bij het rampzalige toekomstbeeld dat wordt geschetst en gaan daarna weer over tot de orde van de dag. Hoe kan dat toch?

psychoanalyse en klimaatprobleemDit was dé grote vraag die Renee Lertzman, consultant op het grensgebied van psychologie en milieu, zich al stelde toen ze in de jaren tachtig in de collegebanken zat. In haar boek Environmental Melancholia (2015) legt ze uit welke rol psychoanalytische inzichten volgens haar zouden kunnen spelen in het effectiever tegemoet treden van de klimaatcrisis. ‘De zeer precieze studie van het omgaan met pijnlijke en kwellende ervaringen kan helpen, maar ook van de omstandigheden die creativiteit en herstel mogelijk maken. Het begrip van menselijk gedrag op het diepste niveau, inclusief onbewuste processen, zoals ontkenning, projectie, afsplitsen, afstand nemen van verantwoordelijkheden en apathie.’ Al die inzichten kunnen een bijdrage leveren, aldus Lertzman.

Ze denkt dat een vorm van milieumelancholie – een aanhoudende vorm van rouw – aan de basis staat van een groot deel van ons gebrek aan reactie op de ecologische verwoesting. ‘Als we angst van mensen begrijpen, dan kunnen we ook begrijpen waarom mensen vaak vermijden wat het meeste pijn doet, zelfs als het uiteindelijk tegen ze werkt.’ De betrokkenheid van mensen ziet er misschien wel heel anders uit dan veel milieuactivisten zich voorstellen. Minder als ‘selling and telling’, meer als een ‘collaboratief proces’, een gesprek zonder directe veroordeling of toekenning van schuld. Een gesprek waarin wordt erkend dat belangen naast elkaar liggen en strijdig met elkaar kunnen zijn. Dat ambivalentie kan bestaan. Want inderdaad: ik geef om de natuur maar ik geef ook om mijn vliegvakantie. Het heeft geen zin om te doen alsof die spanning er niet zou zijn.

Lertzman wijst erop dat gebleken is dat een beroep op angst en doemscenario’s contraproductief werkt. Mensen wenden zich dan juist af van het onderwerp. Bovendien wordt een beroep gedaan op mensen als rationele wezens, maar inmiddels is gebleken dat ontkenning van het probleem niet wordt weggenomen door nóg meer informatie. Integendeel.

De grootste hulpbron kunnen we volgens Lertzman vinden in de menselijke behoefte om invloed uit te oefenen. De apathie van veel mensen, ook wel de ‘perception-action gap’ of ‘disconnect’ genoemd, moet op een andere manier worden benaderd en onderzocht. Voor haar onderzoek nam ze bijvoorbeeld uitgebreide interviews af met de bevolking van Green Bay, Wisconsin, en kwam erachter dat mensen die officieel als ‘inactief ’ zouden worden omschreven wel degelijk betrokkenheid voelen. Op het moment dat deze mensen het gevoel krijgen dat ze zelf iets kunnen doen wat verschil maakt, willen ze juist heel graag verandering bewerkstelligen. Apathie moet eerder gezien worden als een defensief coping-mechanisme dan als daadwerkelijke inactiviteit. Onder die apathie kunnen we gevoelens vinden van verlies, pijn en angst. En over die gevoelens moeten we met elkaar praten.

Lertzman deed in het Verenigd Koninkrijk haar PhD in psychosociale studies, een vakgebied dat kijkt naar de interactie tussen het individu en de maatschappij. Ze was medeoprichter van de Climate Psychology Alliance en ontmoette Rosemary Randall, een Britse psychologe die discussiegroepen oprichtte, de zogenaamde Carbon Conversations. Moeten we allemaal in klimaattherapie? Dat hoeft niet volgens Lertzman, maar ze wijst er wel op dat we elkaar nodig hebben om betekenis te geven aan wat er om ons heen gebeurt. Het therapeutisch gesprek helpt om bepaalde onbewuste gevoelens helder voor ogen te krijgen. Om compassie te tonen voor elkaar zonder de ander te veroordelen.

Ook George Marshall, oprichter van het Climate Outreach Information Network, blogger bij The Guardian en auteur van het boek Don’t Even Think about It: Why Our Brains Are Wired to Ignore Climate Change (2014), denkt dat het tijd wordt dat de geesteswetenschappen zich meer met het klimaatprobleem bezig gaan houden. In deze disciplines kunnen we verklaringen vinden (en wellicht dus ook oplossingen) voor het gebrek aan actie. Zo leert Marshall van de Israëlische psycholoog Daniel Kahneman dat het klimaatprobleem verschillende vormen van bias van mensen tegelijk aanjaagt. Klimaatverandering bevat geen enkel duidelijk, direct signaal van een dreiging die ons tot actie zou moeten aanzetten. Het speelt in de toekomst, het brengt bepaalde kosten met zich mee en er zijn allerlei onzekerheden aan verbonden. Ons primitieve instinct is ‘daar vinden we later wel iets op’. Terwijl de dreiging er natuurlijk wel degelijk is. Zo hield het Future of Humanity Institute een enquête onder academische experts over het risico dat de mensheid voor het einde van deze eeuw is uitgestorven. Het risicopercentage kwam uit op negentien.

Marshall trekt een directe lijn van onze algemene doodsangst naar klimaatverandering. Hij verwijst naar antropoloog Ernest Becker die meende dat de angst om te sterven aan de basis ligt van al het menselijk geloof. Het ontkennen van de dood is een ‘vitale leugen’ die ons aanspoort om in onze cultuur en in gemeenschappen te investeren om een gevoel van permanentie te krijgen na onze eigen dood. Deze theorie, de terror management theorie , wordt ondersteund door allerlei experimenten.

Volgens Janis Dickinson, neurowetenschapper aan Cornell University, kan klimaatverandering eveneens onder deze theorie worden geschaard. ‘Veel van de standaardreacties, zoals extreme rationalisatie, ontkenning, of het plaatsen van de problemen ver in de toekomst, zijn allemaal consistent met de manier waarop we omgaan met onze eigen doodsangst. We kunnen het idee van de dood van onze kinderen niet aan, maar we accepteren wel dat ze doodgaan nadat we zelf dood zijn gegaan. Op dezelfde manier vermijden we de angst voor klimaatverandering en ons eigen uitsterven door het in een toekomst te plaatsen ver na onze dood.’

Tegelijkertijd blijven dat onbestemde angstgevoel, die zogenaamde ‘pre-traumatische stress’ over de toekomst van onszelf en onze kinderen, en dat gevoel van machteloosheid over de gebrekkige politieke acties van onze leiders bestaan. Het wordt tijd voor een andere koers. Tijd dat wij, die grote ‘apathische’ middengroep, met elkaar in gesprek gaan. Alleen via dat gesprek kunnen we ontsnappen aan cynisme en moedeloosheid. Zo kunnen we elkaar inspireren zonder te veroordelen. Dus tijd voor een goed gesprek over de vraag: hoe voel jij je over het klimaat?

Bron: De Groene Amsterdammer (gedeeltelijke tekst)

Psychoanalyse en Klimaatprobleem

>> duurzaam nieuws <<

Polly Higgins

Polly Higgins in ´Room for Discussion`

Polly HigginsOp 31 mei jl. was Polly Higgins (´Lawyer of the Earth`) te gast in Room for Discussion (het interview platform van de Universiteit van Amsterdam), waar zij samen met Mr. Jaap Spier (een van de initiatiefnemers van de ´Oslo Principles`) geïnterviewd werd over de door haar voorgestelde en geconcipieerde ´Ecocide-wet`.

Over Mr. Jaap Spier willen we kort zijn. Hij vond de ´Ecocide-wet` wel een aardig idee, maar vond het toch vooral belangrijk dat staten c.q. overheden eerst eens moeten weten wat ze (conform de ´Oslo Principles`) moeten doen om de wereld duurzamer te maken. Je zou toch denken dat ze dat na de Klimaattop in Parijs zo langzamerhand toch wel weten…?

Polly Higgins uitte zich wat positiever over de ´Oslo Principles` en vond dat er zeker ook behoefte is aan dit initiatief. Al was het alleen maar om mede de aandacht te vestigen op ´extreme situaties die om extreme maatregelen vragen`.

Polly Higgins zet in dit interview (zie onder) verder uiteen, dat het haar niet gaat om het toevoegen van een wet aan reeds bestaande wetten, maar om een ´rethinking` van de bestaande wetgeving in haar geheel, waardoor er een verandering van perspectief kan plaatsvinden en ecocide op internationaal niveau als een misdaad wordt (h)erkend.

Aan Polly Higgins gevraagd hoe zij staat ten opzichte van TTIP antwoordt zij, dat dit soort handelsverdragen qua rechtskracht ondergeschikt zijn aan het internationaal strafrecht (op welk niveau de door haar voorgestelde ecocide-wet moet gaan gelden). Als bedrijven binnen het kader van een handelsverdrag als TTIP ecocide zouden plegen, dan zouden ze in ieder geval dus in aanraking komen met de door Polly Higgins bepleitte ecocide-wet.

Gevraagd naar de vorderingen bij het invoeren van de ecocide-wet antwoordt Polly Higgins dat het nog een hele uitdaging is, met name ook gelet op het vaak ontbreken van de noodzakelijke politieke wil binnen de Westerse wereld.

Bekijk het gehele interview, door te klikken op onderstaande afbeelding:

Polly Higgins in Room for Discussion

Zie ook:
Interview met Polly Higgins in Tegenlicht

Mensen als Polly Higgins hebben we nodig !

>> duurzaam nieuws <<

Klimaatverdrag

Historisch Klimaatverdrag overeengekomen!

KlimaatverdragOp zaterdagavond 12 december 2015 omstreeks 19.30 uur is in Parijs een historisch Klimaatverdrag door de bijna tweehonderd deelnemende landen aan de VN-klimaattop goedgekeurd. Dit nadat het slotconcept voor de tekst van dit Klimaatverdrag (zie verder) rond 13.30 uur was vrijgegeven.

Het Klimaatverdrag is wettelijk bindend voor alle landen. Om de vijf jaar komt er een evaluatie en eventueel noodzakelijke herziening van de nationale plannen om de klimaatopwarming op adequate wijze tegen te gaan. Het internationaal Klimaatverdrag is zo het eerste dat de landen uitdrukkelijk verplicht actie te ondernemen om de opwarming van de aarde terug te dringen.

Belangrijke punten in het Klimaatverdrag

  • Beperking van de opwarming van de aarde tot maximaal 2 graden (met 1,5 graad als streefwaarde) ten opzichte van de pre-industriële tijd;
  • Concrete afspraken over inspanningen om de uitstoot van broeikasgassen fors te verminderen;
  • Vanaf 2020 wordt 100 miljard dollar per jaar geïnvesteerd in arme landen die moeite hebben om hun nationale klimaatdoelstellingen te halen.

Compromissen binnen Klimaatverdrag 

Om tot een definitief Klimaatverdrag te kunnen komen, is een aantal compromissen gesloten tussen de twee partijen die het meest met elkaar in de clinch lagen: de ‘opkomende’ economieën (met name China en India) en de Westerse landen onder leiding van Europa en de VS.

De VS en Europa hebben bedongen dat het besluit over wie wat betaalt niet officieel in het Klimaatverdrag is opgenomen. De 100 miljard dollar om arme landen te helpen met hun klimaatmaatregelen wordt opgenomen in een aparte side-letter. Dat zorgt er voor dat het Amerikaanse Congres zich hierover niet hoeft te buigen (want dan zou een akkoord er nooit komen…). Hetzelfde geldt voor de precieze streefcijfers wat betreft uitstoot.

India en China hebben aan de andere kant bedongen dat zij niet direct, zoals de ontwikkelde economieën, elke vijf jaar een rapport moeten afleveren over hoe ze presteren. De opkomende economieën hoeven verder minder transparant te communiceren over hun voortgang. Overigens is middels satellietbeelden de voortgang bij het doorvoeren van de uit het Klimaatverdrag voortvloeiende maatregelen steeds beter te volgen…

Klik op onderstaande link voor de definitieve concept-tekst van het Klimaatverdrag:

>> Klimaatverdrag (Paris Agreement) <<

.
We hopen dat alle landen de afspraken binnen dit Klimaatverdrag nakomen!

>> duurzaam nieuws <<

Voorontwerp Klimaatwet

Klimaatwet: Hoopvol initiatief binnen de Nederlandse politiek.

KlimaatwetDe fractieleiders van PvdA en GroenLinks in de Tweede Kamer kwamen deze week – op initiatief van Jesse Klaver van GroenLinks – met een initiatiefvoorstel voor een Klimaatwet.

Op basis van deze Klimaatwet moet de Nederlandse regering jaarlijks een klimaatbegroting opstellen, die gebaseerd is op klimaat- en energieplannen. In de begroting worden doelen voor vermindering van broeikasgassen, stimulering van duurzame energie en energiebesparing vastgelegd.

De doelstellingen kunnen gefaseerd worden bereikt, met in 2030 al een terugdringing van de CO2-uitstoot met 55 procent ten opzichte van 1995. De CO2-uitstoot moet in 2050 met minstens 95 procent zijn teruggedrongen.

Meer informatie:

Voorontwerp Klimaatwet

PvdA en GroenLinks willen klimaatwet (NRC)

>> duurzaam nieuws <<

Ecocide-wetgeving

´Advocaat van de aarde` pleit voor Ecocide-wet

Moet vernietiging van de aarde als misdrijf tegen de menselijkheid worden erkend? 

ecocide-wetgeving - Polly Higgins

Polly Higgins vindt van wel !

Graag vragen wij hier aandacht voor de uitzending van het programma Tegenlicht van de VPRO op zondagavond 15 november 2015, waarin de Schotse advocaat Polly Higgins pleit voor het invoeren van een internationaal geldende ´Ecocide-wet`.

Polly Higgins en de Spaanse onderzoeksrechter Baltasar Garzón vinden dat naast vier internationaal erkende misdrijven (oorlogsmisdrijven, genocide, foltering en misdaden tegen de menselijkheid) een vijfde dient te worden toegevoegd: ecocide.

De invoering van deze (reeds in concept aanwezige) Ecocide-wet stuit op veel verzet in de wereld van de grote multinationals, omdat deze niet meer vrijelijk gebruik/misbruik kunnen maken van de aarde om aan de belangen (financiële eisen) van hun aandeelhouders tegemoet te komen.

ecocide wetgeving

Klik op bovenstaande afbeelding om het pleidooi van Polly Higgins voor een internationale ecocide-wetgeving te bekijken.  (met excuses voor eventueel voorafgaande advertenties)

Volgens Polly Higgins is het realiseren van een ecocide-wet slechts een kwestie van politieke wil. Er hoeft maar één staatshoofd te zijn die de noodzaak van haar wetsvoorstel inziet om de bal aan het rollen te krijgen. Grote ontwikkelingen als deze komen volgens Higgins nooit geleidelijk op, maar vinden vaak plaats als donderslag bij heldere hemel. Doordat er een zekere noodzaak is die de druk steeds hoger opvoert, kan één ogenschijnlijk kleine gebeurtenis de druppel zijn en revolutionaire ontwikkelingen mogelijk maken.

Laten we er voor zorgen dat die ´druppel` (en dus een ecocide-wet) er komt !

Zie ook: Polly Higgins in ´Room for Discussion`

>> duurzaam nieuws <<

Uitspraak ´Klimaatzaak`

Uitspraak in de Klimaatzaak tegen de Staat

Vanmorgen heeft de Haagse rechtbank Urgenda en haar mede-eisers in het gelijk gesteld en de overheid opgedragen om meer en effectievere klimaatacties te ondernemen, teneinde het aanzienlijke Nederlandse aandeel in de mondiale CO2-uitstoot te verminderen.

De rechter eist dat de Nederlandse overheid gaat doen wat ze zelf al noodzakelijk vindt ter voorkoming van een gevaarlijke klimaatverandering. De rechter eist dat Nederland in 2020 minimaal 25% CO2-reductie realiseert (t.o.v. 1990), terwijl de huidige ambitie slechts 16% is en Nederland niet op koers ligt. De eis van Urgenda was een CO2-reductie van 40%, maar Urgenda beschouwt de uitspraak van de rechter in ieder geval als een welkome en serieuze doorbraak, zowel nationaal als internationaal.

Wij feliciteren Urgenda met de uitspraak in haar Klimaatzaak tegen de Staat !

Belangstellenden kunnen de rechtszitting/uitspraak in onderstaande video bekijken:

Uitspraak in Klimaatzaak tegen de Staat

>> duurzaam nieuws <<